Wymiary: 70 x 49,5 cm (zadruk)
sygnowany, datowany i opisany ołówkiem u dołu: 'HOMMAGE A YVES KLEIN SERIGRAFIA 7/50 [sygnatura artysty] 93 | [dedykacja artysty]'
ed. 7/50
Stan zachowania
praca oprawiona
Na powierzchni pracy widoczne są trzy zgięcia papieru; w obrębie dwóch zgięć przy lewej krawędzi kompozycji widoczne są miejscowe krakelury warstwy malarskiej powstałe w wyniku zgięcia podłoża.
Biogram
Malarz i pedagog, związany z Łodzią. Absolwent Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych w Łodzi (obecnie ASP im. Władysława Strzemińskiego), gdzie w 1970 roku uzyskał dyplom z wyróżnieniem na Wydziale Ubioru. Malarstwo studiował w pracowni Zdzisława Głowackiego. Od 1971 roku wykładał na macierzystej uczelni, gdzie pełnił m.in. funkcję prodziekana Wydziału Grafiki (1981–1984), a w 1992 roku uzyskał tytuł profesora zwyczajnego sztuk plastycznych. Wykładał również w PWSFTviT w Łodzi oraz na Wydziale Radia i Telewizji Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach.
Zajmował się nie tylko malarstwem, ale także grafiką, kostiumologią, aranżacją wystaw oraz scenografią – współpracował z wytwórniami filmowymi (m.in. przy filmie Pierścień księżnej Anny), teatrami i muzeami. Był wielokrotnie nagradzany za działalność dydaktyczną. Stypendysta prestiżowej The Pollock-Krasner Foundation w Nowym Jorku.
Autor wielu wystaw indywidualnych, m.in. w Łodzi, Warszawie, Wrocławiu, Bonn, Kolonii i New Delhi. Jego prace znajdują się w kolekcjach publicznych, m.in. w Muzeum Sztuki w Łodzi, Muzeum Narodowym w Warszawie, Ludwig Museum w Kolonii, The Pollock-Krasner Foundation w Nowym Jorku oraz CSW Zamek Ujazdowski w Warszawie.
W centrum jego malarskiej twórczości znajduje się kolor – intensywny, czysty, nierzadko kontrastowy. Bigoszewski budował kompozycje w oparciu o znaki i formy geometryczne – kwadraty, prostokąty, obrysy przypominające cień ludzkiej sylwetki. Warstwowość barw i form tworzyła przestrzeń o iluzji głębi, porządkując obraz według ściśle określonej hierarchii i rytmu. Obiekty malarskie artysty wykraczały poza tradycyjną dwuwymiarowość – traktował płótno jako trójwymiarowy przedmiot, włączając w kompozycję także ramy i krawędzie. Jego prace cechują się klarownością, formalną dyscypliną oraz silnym ładunkiem emocjonalnym, wyrażanym poprzez intensywną kolorystykę i strukturę obrazu.
