[WAŃKOWICZ Melchior] Krótka historja o pułku Biełgorodzkim. Opowiedział były żołnierz tegoż pułku. Mińsk Litewski [1917]

[WAŃKOWICZ Melchior] Krótka historja o pułku Biełgorodzkim. Opowiedział były żołnierz tegoż pułku. Mińsk Litewski. 1917. 

Format:13,5x18,5cm. Stron:10. Nieczęte.

Fragment:"... Tak więc trwało czas jakiś. Rękawek, który miał wagon z ubraniem i butami do Charkowa zawieźć, skradł go po drodze, sprzedał i uciekł nie wiadomo gdzie, ale Walc i Jackiewicz nadal pułkiem kręcili i całkiem już się z rosjanami zbratali. Nawet nazwali się „pierwszym rewolucyjnym pułkiem polskim" i na wzór jego wszędzie rewolucyjne bataljony i roty tworzyć postanowili. Jak widać nie dość im było składy z wódką tu w Rosji rozbijać, jeszcze do Polski z porządkami bolszewickiemi zamyślali wejść ogromnemi bandami. Już się pewno panowie Jackiewicz i i Wale widzieli całemi generałami, którzy Polskę pełnemi garściami kraść beda, nie jak głupi Rękawek, co wagon skradł i uciekł. A nasi biedni bracia żołnierze, co jeszcze w tym pułku zostali, nadal tumanieni byli niesłychanemi bajdami, jak to żołnierzy w polskim korpusie męczą i torturują i jak to tylko bolszewicy rosyjscy mogą być im braćmi, a tamten żołnierz, co do polskich szeregów poszedł, to już nie rodak i nie brat, tylko burżuj...".

Ze zbiorów Stanisława bar. DANGLA.

Stanisław Roman Dangel ps. „Salisch” [1891 Kutno - 1942 Warszawa] – współzałożyciel Towarzystwa Straży Kresowej, członek organizacji „Znak”, członek Naczelnego Komitetu Konfederacji Polskiej w 1919r. Maturę zdał w 1910 jako ekstern w rosyjskim VI Gimnazjum. Studiował od jesieni tego roku filozofię początkowo na Uniwersytecie Jagiellońskim, a od 1911 na Uniwersytecie w Berlinie oraz od 1913 na Uniwersytecie we Lwowie. Ukończenie studiów i uzyskanie doktoratu uniemożliwił mu wybuch wojny. Przebywał w Mińsku Litewskim, w Warszawie w 1915 był bardzo krótko i od 1916 ponownie w Mińsku Litewskim, gdzie początkowo pracował w rosyjskim Czerwonym Krzyżu, a od 1917 w Związku Wojskowych Polaków Frontu Zachodniego organizował dział oświaty i prasy. Z ramienia dowództwa I Korpusu Polskiego na Wschodzie objął w 1918 kierownictwo polityczne polskiej akcji wojskowej na terenie Mińszczyzny, będąc jednocześnie wiceprezesem Wydziału Opieki nad Zabytkami przy Centralnym Komitecie Obywatelskim w Mińsku. W czasie II WŚ przywódca grupy „Znak”, przekształconej w 1942 w Związek Odrodzenia Narodowego. 26 października 1942 został aresztowany w swoim mieszkaniu i tego samego dnia zamordowany podczas śledztwa w siedzibie Gestapo w Alei Szucha. Jego symboliczny grób znajduje się na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie.