Drewno ciemno wybarwione, srebro; dekoracja reliefowa i drobne żłobkowanie.
Laska o prostym, smukłym, lekko zwężającym się ku dołowi drewnianym trzonie, zwieńczonym łukowato wygiętą rękojeścią. Jej swobodny koniec ukształtowany jako głowa słonia z opuszczoną trąbą, podwiniętą na końcu do wewnątrz. Plastycznie zaznaczono oczy, wachlarzowate uszy i wydłużone ciosy. Gęste, nieregularne żłobkowanie na głowie, trąbie oraz grzbiecie uchwytu naśladuje fałdy skóry zwierzęcia, kontrastując z gładszą powierzchnią pozostałej części rękojeści. Ku dole rękojeści widoczne cechy srebra; probiernia Warszawska, srebro 800, 1921-1931. Złotnik P.Ł (Piotr Łątkowski).
U nasady uchwytu wydłużona tuleja zdobiona pionowymi, wąskimi polami o zaokrąglonych zakończeniach, wypełnionymi częściowo rzędami wypukłych punktów. Niżej pas kilku poziomych linii spiętych motywem przypominającym skrzyżowaną przewiązkę. Trzon o gładkiej, połyskliwej powierzchni, z niewielkim ciemnym zakończeniem przy stopie.
Wymiary: 90 cm długości
Stan zachowania: jak na zdjęciach.
Piotr Łątkowski (ur. 1873) należał do cenionych warszawskich złotników pierwszej połowy XX wieku. Działalność zawodową rozpoczął jako uczeń Antoniego Riedla, jednego z ważniejszych mistrzów warszawskiego złotnictwa przełomu XIX i XX wieku. Po zdobyciu kwalifikacji w 1900 roku otworzył własną wytwórnię wyrobów srebrnych i platerowanych przy ul. Nowy Świat 43.
Od 1914 roku do lat 20. prowadził wspólnie z K. Bretsznajderem magazyn wyrobów srebrnych i jubilerskich przy ul. Marszałkowskiej 92. Następnie, przynajmniej w latach 1927–1932, ponownie działał samodzielnie. Urzędowy wykaz z 1931 roku wymienia Piotra Łątkowskiego jako kupca pod adresem Nowy Świat 43, co wskazuje, że lokal ten nadal mógł pełnić funkcję handlową albo pozostawał oficjalnym adresem przedsiębiorstwa. W 1936 roku część wytwórczą przeniesiono na ul. Olesińską 15. Zakład funkcjonował do 1944 roku.
Początkowo firma wytwarzała zarówno srebra, jak i przedmioty platerowane. Z produkcji platerów zrezygnowano prawdopodobnie po I wojnie światowej. Specjalnością warsztatu stały się sztućce oraz rozbudowane komplety stołowe, ale wykonywano również srebra korpusowe, zastawy, tace, półmiski, naczynia liturgiczne oraz srebrne rączki do lasek i parasoli. Wyroby Łątkowskiego reprezentują zarówno tradycyjne wzornictwo historyzujące i roślinne, jak też bardziej geometryczne formy charakterystyczne dla art déco.



