Henryk GLICENSTEIN (1870-1942), "CHŁOPIEC Z MANDOLINĄ", 1896

płaskorzeźba, brąz, wym.: 39 x 30 cm,
sygnatura ryta śr. d.: H. Glicenstein / Roma 1896

Henryk GLICENSTEIN (1870-1942)
Rzeźbiarz, malarz i grafik, kształcił się w akademii monachijskiej (1889-1895), gdzie w 1892 i 1894 uzyskał medale, w 1895 berlińska akademia uhonorowała go medalem Prix de Rome za rzeźbę \"Arion\". Okres spędzony w Rzymie w latach 1895-1910 przyniósł mu sławę, dużo wystawiał w Europie i otrzymał liczne nagrody. W 1910 na krótko objął w Warszawie katedrę rzeźby w SSP, opuszczoną przez X. Dunikowskiego. Po wojnie spędzonej w Polsce wrócił do Rzymu, przyjmując włoskie obywatelstwo. Od 1928 osiadł na stałe w Nowym Jorku. Glicenstein uznawany jest za najwybitniejszego rzeźbiarza żydowskiego lat międzywojennych. Wykonywał rzeźby w drewnie, marmurze, gipsie i brązie, były to prace w różnych formatach - plakietki, rzeźby monumentalne, grupy rzeźbiarskie. Początkowo stylistycznie nawiązujące do klasyki akademizmu, z czasem inspirowane impresjonizmem. Artysta brał udział w wystawach TAP \"Sztuka\", wiedeńskiego Hagebundu oraz monachijskiej i berlińskiej Secesji.