Filipowiczowa Wanda (red.), Arkady. Rok IV. Nr 1-12. Kompletny rocznik [1938]

Tytuł: Arkady. Rok IV. Nr 1-12. Kompletny rocznik 1938.

Opracowanie: Redaktor Wanda Filipowiczowa - Wanda Krahelska-Filipowicz (1886-1968) [działaczka niepodległościowa i społeczna, redaktorka „Arkad”, w czasie okupacji współzałożycielka Rady Pomocy Żydom „Żegota”].

Wydawca: Warszawa, Polska Agencja Telegraficzna, Wydział Wydawnictw Artystycznych. Druk: Drukarnia Państwowa w Warszawie.

Rok wydania: 1938.

Format: 31 cm.

Objętość: 12 zeszytów (nr 1-12), liczne ilustracje, barwne tablice.

Oprawa: Oprawa półskórzana z epoki.

„Arkady” były miesięcznikiem poświęconym sztukom pięknym, sztuce stosowanej i architekturze, wydawanym w latach 1935-1939 w Warszawie przez Wydział Wydawnictw Artystycznych Polskiej Agencji Telegraficznej. Pismo redagowała Wanda Filipowiczowa, bo tak podpisywała się na kartach tytułowych. Prezentowany Rok IV obejmuje wszystkie dwanaście zeszytów z 1938 roku. Są w nim teksty o dawnej i współczesnej sztuce polskiej, rzemiośle artystycznym, architekturze i wnętrzach, ilustrowane fotografiami oraz barwnymi reprodukcjami. O ambicjach technicznych wydawnictwa świadczy metryka zamieszczona w zeszytach: druk tekstu, ilustracji jedno- i wielobarwnych oraz okładki wykonała Drukarnia Państwowa w Warszawie, czarną farbę dostarczyła Wytwórnia Chemiczna Farb Drukarskich „Imprima” w Warszawie, papier - fabryka J. Franaszek S.A., a klisze - Zakłady Chemigraficzne R. Borkenhagen w Łodzi. Rocznik 1938 jest ostatnim pełnym rocznikiem „Arkad”, których wydawanie przerwał wybuch wojny w 1939 roku. Tę samą nazwę nosi powojenne warszawskie wydawnictwo „Arkady”, specjalizujące się w książkach o sztuce i architekturze.

Wanda Krahelska urodziła się 15 grudnia 1886 roku. W 1906 roku, jako dwudziestoletnia działaczka Organizacji Bojowej PPS, wzięła udział w zamachu bombowym na warszawskiego generał-gubernatora Gieorgija Skałona. Po zamachu schroniła się w Krakowie. Tam zawarła fikcyjne małżeństwo z malarzem Adamem Dobrodzickim, dzięki któremu otrzymała obywatelstwo austriackie, a w 1908 roku sąd w Wadowicach uniewinnił ją od zarzutów. Później poślubiła Tytusa Filipowicza, dyplomatę, w latach 1929-1932 przedstawiciela RP w Waszyngtonie. W czasie okupacji niemieckiej wykorzystywała swoje kontakty z kierownictwem Polskiego Państwa Podziemnego, by wpływać na politykę pomocy Żydom. Wraz z Zofią Kossak-Szczucką współtworzyła Tymczasowy Komitet Pomocy Żydom, z którego wyrosła Rada Pomocy Żydom „Żegota”. W swoim warszawskim mieszkaniu, pod pseudonimem „Alicja”, ukrywała Żydów, m.in. wdowę po historyku Szymonie Askenazym. Zmarła w 1968 roku.

Proweniencja tego egzemplarza pozostaje nieustalona - wolumin nie nosi zapisów własnościowych ani stempli instytucjonalnych.

Kompletny rocznik starannie wydanego międzywojennego czasopisma artystycznego, redagowanego przez postać ważną dla historii polskiej konspiracji - pozycja dla badaczy sztuki użytkowej i architektury lat trzydziestych, historyków polskiej poligrafii oraz zbieraczy kompletnych roczników.

Blok kompletny i integralny bibliograficznie, mechanicznie rozluźniony pod własnym ciężarem: pierwsza składka i kilka kart luzem poza szwem, część kart z delikatnym powierzchniowym pofalowaniem papieru. Papier fakturowy i kredowy sztywny, czysty i jasny, bez foxingu, zacieków, ubytków i podkreśleń; wszystkie barwne tablice nienaruszone. Oryginalna oprawa półskórkowa z epoki w stanie stabilnym - skórzany grzbiet mocny, bez pęknięć, złocona tytulatura wyraźna, papier na okładzinach miejscami rozwarstwiony i odklejony od tektury. Wolumin przeznaczony do prostej, zachowawczej interwencji introligatorskiej.

ID Katalogowy: 13108-31-A-Z